Like a lot of highly sensitive people, I have never done well on public transport. I don’t like crowded spaces and especially  the crowded Dutch trains can be a nightmare.

For me it came to a point that I started to avoid using trains and trams. And if I absolutely had to it would dominate my thinking days ahead of the actual trip. And you guessed it, that would cost me a lot of energy that I could have very well used for something else. It did not do wonders for my mood either.

A few months ago I finished reading a book by a fabulous Dutch writer Marian van der Beuken.  [As far as I know her books are not translated] The Dutch title is “Het geluk van hooggevoeligheid” which translate as “the joy of being highly sensitive.” Of course I loved this title as I see most of being highly sensitive as  joy myself.

And I love her approach. Enjoy your strong points and do not act as a victim. My behaviour around trains was edging too close to victim behaviour. And especially one of the sections in the book gave me an eye opener. She describes having to go on a journey and her first thought was also, oh dear. But then she began to focus on the journey and what the end result of being at her destination would bring her. So she began to focus on enjoying the travel and not be phased if anything would go wrong.

Last Sunday I had to travel and after having spend most of Saturday feeling upset about it. Even though I knew I would enjoy going to the meeting, I was in a terrible mood at the thought of having to travel. Then I remembered the book and decided to try this for myself.

Sunday morning I took myself to task. Usually I am a positive thinker and that was what I was going to do. I began to imagine all the nice things I would see and smell and hear while travelling. And that I was in no rush, so if the train was late, I would get there on the next train. This way I imagined travel before I left my home.

It had rained in the morning, yet that had stopped when I had to leave. Biking to the station I really  enjoyed taking in the smells of the trees after rain. And I hummed a favourite tune under my  breath as I took the nicest route to the station.Net als veel hooggevoelige mensen in reizen in het openbaar vervoer niet mijn lievelingsbezigheid. Ik hou niet van grote menigten en de super drukke Nederlandse treinen kunnen een nachtmerrie zijn.

Het kwam zover dat ik echt begon te vermijden om met de trein of tram te moeten. En als ik er dan echt niet onderuit kon, dan domineerde het mijn gedachten al ver van te voren. Natuurlijk kostte me dat bergen energie die ik veel beter voor andere dingen kon gebruiken. En mijn bui leed er ook behoorlijk onder.

Een paar maanden geleden had ik het nieuwste boek van Marian van der Beuken gelezen. Zij schrijft hele goede boeken over hooggevoeligheid. Dit boek heet “het geluk van hooggevoeligheid”. De titel sprak me meteen al aan. Meestal zie ik mijn hooggevoeligheid inderdaad als een geluk.

En ik vond haar aanpak heerlijk positief. Geniet van je sterke punten en gedraag je niet als een slachtoffer. Mijn gedrag rond treinen had de laatste tijd teveel op slachtoffergedrag geleken en daar was ik niet blij mee. Een hoofdstuk in haar boek was echt een openbaring voor me. Ze beschrijft hoe ze ook moet reizen om naar een bijeenkomst te gaan.  Haar eerste gedachte was ook, oh jee. Maar daarna begon ze te focussen op de reis en wat het haar allemaal kon brengen. En stelde ze zich in op de leuke dingen. Besefte ze ook dat er tegenslagen konden zijn, maar dat die haar niet zouden raken.

Verleden week Zondag moest ik weer met het openbaar vervoer en op Zaterdag had ik al een slechte bui. Ik wist dat ik de bijeenkomst met vrienden heel leuk ging vinden.  Maar ik was in een superslechte bui over het reizen. Toen dacht ik ineens aan het boek, en dat het voorbeeld ook voor mij kon werken.

Zondagmorgen had ik een goed gesprek met mezelf. Normaal ben ik goed in positief denken en dat zou ik nu ook in de praktijk brengen met reizen. Ik begon me voor te stellen dat ik onderweg leuke dingen zou zien, horen en ruiken. Het was zondag, ik had geen haast dus een trein die te laat was, was ook geen ramp. Zo visualiseerde ik de reis voor ik vertrok.

There I met my travel partner. Guess what? The train we needed  was cancelled and we had to wait longer than we thought. As this something I had imagined as not being a problem at all, it did not stress me at all. I enjoyed the discussions with my travel companion and when the train did come loved the green landscape of the polders in spring. Even in your own neighbourhood  there are so many beautiful things to see, if you are open to it.

In the Hague we took the tram. I am not too familiar with that area,  we passed the binnenhof and amazing 19th century houses. What a joy it was to pass them and watch the grand architecture.

Yes as I thought the small bookclub gathering was great fun and it gave me energy to spend an enjoyable afternoon with friends. Talking about books and much more.

On the way back the train was late again! But guess what I still managed not to mind and it stayed dry until I got back home.

In the evening I was not tired, the day had given me new energy. So have you ever done anything like that? Turned a situation around with positive thinking? I know I am going to do this everything I have to travel.

Het had die ochtend flink geregend maar tegen de tijd dat ik vertrok was het droog. Het was heerlijk om naar het station te fietsen in die geur van regen. Ik neuriede een favoriete melodie en had het al prima naar mijn zin.

Op het station had ik afgesproken met een vriendin. En ja hoor, de trein was flink te laat. Maar ik raakte niet in de stress en genoot van onze discussies. In de trein reden we door het prachtige groene polderlandschap van de Nederlandse lentes. Zelfs dicht bij huis zijn er vaak zulke mooie dingen te zien als je er open voor staat.

In Den Haag namen  we de tram. Ik was niet super bekend met dat deel van de stad. We reden langs het Binnenhof en prachtige 19e eeuwse herenhuizen. Dat was werkelijk prachtig om naar te kijken.

En ja, ik genoot enorm van onze kleine boekenclub bijeenkomst. Ook hier kreeg ik nieuwe energie van. Fijne gesprekken over boeken en andere zaken.

Op de terugweg was de trein weer te laat. Maar ik hield het vol! Geen stress. Bovendien bleef het heerlijk droog tot we thuis waren.

‘s Avonds was ik niet super moe. De dag had me ook nieuwe energie gegeven. Heb jij dergelijke ervaringen? Heb je een situatie kunnen veranderen door positief te denken? Ik ga dit volhouden bij mijn reizen!

We are using cookies on our website

Please confirm, if you accept our tracking cookies. You can also decline the tracking, so you can continue to visit our website without any data sent to third party services.