This week is a blog post by a good friend om mine Sandy. She shares her story about living with chronic pain and finding balance in her life again.

 

How it began

It just happened to me.  Seriously.  All of a sudden there was pain.  And while the pain grew, my faith that it would ever go away again shrank.  Of course there was a reason why the pain had started in the first place.  But what good does it do to know that if you’re not also aware of a solution to the problem?  I was in pain.  Always.  And slowly but surely I got more desperate.

Going under

Like I said, the pain was always there.  Even the very slightest bit of action would provoke more pain.  I could barely do anything at all.  And the more pain I had, the harder I tried to fight it.  The constant battle left me exhausted and capable of doing even less than before.  But I wanted to get better so badly and so I just kept on fighting.  A vicious circle was established.

 

Steadily the constant pain was gaining ground, and with it so did the exhaustion.  And with the exhaustion came the sense of defeat.  And all that set the stage for depression.  A very deep depression…Deze week een gastblog van een goede vriendin, Sandy.  Ze deelt haar verhaal over hoe om te gaan met chronische pijn.

 

Hoe het begon

Het overkwam me.  Serieus.  Opeens was daar pijn en terwijl de pijn groeide, kromp mijn vertrouwen dat hij ooit nog weg zou gaan.  Natuurlijk was er een aanleiding.  Maar wat heb je eraan te weten wat dat is als je niet tegelijkertijd een oplossing hebt?  Ik had pijn.  Altijd.  En langzaam aan werd ik wanhopiger.

Afglijden

Zoals gezegd, de pijn was er altijd.  Ik kon nauwelijks iets doen of ik had er last van.  En hoe meer last ik had, hoe harder ik ging vechten tegen de pijn.  Van dat gevecht werd ik doodmoe en daardoor kon ik nog minder doen.  Maar ik wilde zo graag en dus bleef ik vechten.  De vicieuze cirkel was geboren.

Langzaam maar zeker won de pijn terrein en met de pijn ook de vermoeidheid.  En met die vermoeidheid kwam de verslagenheid.  En toen de depressie.  Het dal was heel diep. 

By the skin of my teeth

 Gainful employment had been impossible for quite a while already.  Being housebound full time after having been employed full time for nearly 14 years didn’t do anything towards helping me beat my depression.  Being unable to work was something that had never happened to me before and I felt quite useless.

But – lucky me – the company physician had a plan: a program of physical rehabilitation!  At an honest to God rehabilitation center.

I really didn’t want to go. A psychologist telling me what to do? How to do it? An ergonomics specialist?  A physical therapist?  And who knows what other ‘specialists’ I would have to see?  No, I was more than skeptical.  But the company physician wanted me to go and so off to the rehabilitation center I went, my feet a-draggin’.

 

 Insight

 To my surprise and delight, the folk at the rehabilitation center actually knew what they were talking about.  Obviously, the road was long (and bumpy at that).  I learned what ‘balance’ meant, at least to me. I learned to deal with my shortcomings and that it was okay for me to lie down in the middle of the day for 30 minutes or so.  And the better I was about actually taking my moments of rest, the more productive the rest of my days turned out.  A reversed vicious circle, if you will.  And slowly life became meaningful again.

 

Acceptance

I guess my body will never return to the way it was.  And that’s a good thing.  My body told me in no uncertain terms that it was unwell and I was manhandling it.  I had to rediscover how I should treat myself.  And still the road ahead is long.  Taking two steps forward often means having to also to take a step back.  It’s okay, really.  Things are looking up and that makes me feel quite confident.

Book tip

The following books (in Dutch) helped me on my journey to finding a new balance for myself.  I can recommend them to anyone struggling with chronic pain.  Study them, embrace them, befriend them and allow them to help you.  ‘Getting back’ your life is totally worth it!

 

Leven met pijn

De pijn de baas This book has been translated. The pain survival guide.

 

As you  can see from Sandy’s story you don’t have to go this road alone. Get the help you need! If you would like to talk to me feel free to contact me.

Opkrabbelen

Werken kon ik inmiddels al lang niet meer.  Full time thuiszitten na 14 jaar full time werken hielp niet bepaald mee voor wat betreft die depressie.  Niet werken… dat had ik nog nooit gedaan en ik voelde me behoorlijk nutteloos.

Maar de bedrijfsarts had een idee.  Ik moest maar gaan revalideren!  Bij een heus revalidatie centrum.

Ik zag het niet zitten.  Een psycholoog die me ging vertellen wat ik moest doen?  En hoe ik het moest doen?  Een ergonoom?  Een fysiotherapeut?  En wie weet wat voor andere ‘specialisten’?  Nee, ik was beslist meer dan sceptisch.  Maar de wil van de bedrijfsarts is wet en dus sjokte ik naar het revalidatiecentrum, mijn tred nog minder gemotiveerd dan ooit.

Inzicht

Tot mijn verbazing en verrukking, had men me bij de revalidatie weldegelijk iets te vertellen.  Het ging zeker niet allemaal ineens.  Het was (uiteraard) een traject van vallen en opstaan.  Ik leerde eindelijk wat ‘balans’ was.  Ik leerde omgaan met mijn beperkingen en ook dat het niet erg is als ik midden op de dag een half uurtje ga liggen rusten.  Hoe braver ik mijn ontspan-momenten nam, hoe productiever ik de rest van de dag kon zijn.  Weer een beetje een vicieuze cirkel eigenlijk.  Maar een positieve, waardoor mijn leven langzaam maar zeker weer meer waarde kreeg.

Berusting

Het zal met mijn lichaam misschien nooit meer zo worden als het was.  En dat is maar goed ook.  Mijn lichaam heeft me keihard laten weten dat het toen beslist niet goed ging.  Ik heb opnieuw moeten ontdekken hoe het wel moet.  En ik ben er nog niet, het zijn twee stappen vooruit en soms ook eentje terug.  Het geeft niet.  Ik zie nu weer een stijgende lijn en dat geeft enorm veel moed.

 

 Boekentip

De volgende boeken hebben mij enorm geholpen in mijn zoektocht naar nieuwe balans.  Ik kan iedereen die worstelt met chronische pijn van harte aanraden om ze te lezen.  Bestudeer ze, omarm ze, word er vriendjes mee en laat je helpen.  Het ‘terugkrijgen’ van je leven is zo enorm de moeite waard!

 

Leven met pijn

De pijn de baas

 

Zoals je in haar verhaal kunt lezen, hoef je niet alles alleen te doenn. Zorg dus dat je goede hulpverleners om je heen verzamelt. Zou je met mij willen praten, dan kun je altijd contact met me opnemen.

We are using cookies on our website

Please confirm, if you accept our tracking cookies. You can also decline the tracking, so you can continue to visit our website without any data sent to third party services.